• door Roy
  • op 09.03.2010
  • om 12:56 PM

Ouderenmarketing opnieuw bekeken 0

Ouderenmarketing heeft meer met –beoogde- lifestyle te maken dan met levensfase. Harry Obdeijn neemt in zijn Adformatie column (4mrt 2010, p 35) geen genoegen met kritiek op de ouderenmarketing. De stereotypering welke soms terug komt rond ouderen als ouwe lullen met mankementen zijn niet altijd terecht. Er wordt te veel gekeken naar producten en niet de reclame meent hij. Zijn opsomming, of conclusie, stelt wel een interessant gegeven voor. Mensen voelen zich aangesproken tot de productcategorie waarmee zij zich willen associëren. Een vijftigplusser wil ook gewoon als autorijder of drankgebruiker aangesproken worden. Het is hetzelfde als het voorbeeld welk een oud-marketingdocent eens tegen mij opmerkte, een aantal jaren terug: ‘Levi’s Jeans richt zich op hip en jong maar een man van in de 50 kan zich daar net zo door aangesproken voelen. Dit vooral omdat hij zich associeert met het beeld ervan’. Zo is het denk ik hetzelfde met ouderen of wat voor doelgroep dan ook. Kan een advertentie hiervoor zich ook uiten binnen het media aanbod van ouderen of komt het dan wel weer alleen voor in jongerenbladen?

Het is makkelijk mensen in hokjes in te delen doormiddel van demografische gegevens. Dit is ook veel makkelijker te verantwoorden naar de opdrachtgever of directie toe. Het is alleen misschien effectiever om op lifestyle te richten. We leven nu eenmaal in een -redelijk kapitalistische- samenleving waarbij affectie een grotere rol speelt dan cognitie. Die Kia kan dan op papier beter, zuiniger of groter zijn, een Rover geeft meer status (ik heb echt geen verstand van auto’s). Als ik op zoek ben naar een mobiele telefoon dan zie ik overal op TV, op straat of in de krant advertenties daarvoor. Als ik dat ding eenmaal heb gaan ze aan me voorbij. Het draait om naar wat mensen op zoek zijn en hun ‘ought self’, het beeld welke ze van zichzelf hebben. Als je die twee dingen combineert (en natuurlijk al dat andere marketing geneuzel niet vergeten) dan zit je redelijk in het hoofd van de consument.

Ik heb -nog- geen gedegen onderzoek kunnen vinden hiernaar maar het zou de advertentiemarkt bijvoorbeeld om kunnen gooien. Het moeilijkste is natuurlijk de omkeer in state of mind van adverteerders maar als dat eenmaal lukt kunnen we modellen en instrumenten wat meer aanpassen op lifestyle georiënteerde campagnes. Merken welke zich sterk op lifestyle richten zijn Nike of Adidas maar dan vooral met sport(en). Toevallig dan weer wel de categorieën waar ouderen wat minder mee hebben. Maar de klassieke Ipod advertenties waarbij de witte oordopjes sterk gebrand worden zijn dan wel heel neutraal. Concluderend stel ik hier dus dat ‘we’ niet van het hokjes denken af moeten maar de hokjes juist moeten verschuiven van 1: demografisch naar 2: lifestyle en affectieve mindset. Waarom willen mensen zich associëren met het merk / product en hoe breed is die doelgroep nou?

Wie weet er nog een goede objectieve op lifestyle ad of commercial? Het liefst één waarbij ook een oudere doelgroep zich aangesproken door kan voelen.

Populariteit: 2% [?]

Gerelateerde posts:

RSS feeds reacties

Er zijn geen reacties op dit bericht

Reageer, maar hou het netjes. Grr!

* verplicht veld